Skip to main content

Posts

दिवाळीची खरेदी......

आली आली दिवाळी आली, रस्त्यावरती गर्दी वाढली.... नवीन कोरे कपडे, फटाके व रोशनाई, आणि जोडीला भरपूर मिठाई...... लहान असो वा मोठे,  गरीब असो वा पैश्याने मोठे, सगळ्यांचीच उडाली धांदल दिवाळीच्या खरेदीसाठी..... पणत्या, रांगोळ्या, तोरणं, कंदील, आहेत त्यासोबत लाडू, शंकरपाळी,  चकली, करंजी ह्या सर्वांची ज़ोरदार तयारी..... सर्वांचे डोळे मिचकू लागले,  Discount वा Sale ह्यानकढे माना वळू लागले..... खिशाला पडला फटका तरीही, खरेदी मात्र करतील नक्की.... महागाईचे दर वाढले, खर्चाचा ही डोंगर वाढला, पण ह्या रोषणाईच्या सणाला, तयारी अगदी जोरात असते सगळ्यांची..... October Heat ज़ोरावर असती, घामाच्या धारा  ह्या रणरणत्या उन्हात वाहती, वर्षभर घाम गाळुन जमा केलेला प्रत्येक पैका, खरचं करायला मिळाले निमित्त, घरातल्या प्रत्येकाला..... असतात सण बरीच एका वर्षी, दिवाळी सणामध्ये आहे जादू वेगळीच... सुवासिक उटने, लक्ष्मीपूजनाचे बताशे वा, छोटेमोठे फटाके,  ह्या सणात लवकर उठून पणत्या लावायची मज्जा असते वेगळीच... दिवाळीच्या खरेदीसाठी तुम्हा सगळ्यांना शुभेच्छा!!!!!!

का कुणास ठाउक.....

का कुणास ठाउक, पण कळेणासं झालय आजकल... मन कशातही लागत नाही, विचार हरवून गेलेत आजकल.... कुठे जावं, कसं जगावं, हा प्रश्न पडलाय ह्या हरवलेल्या मनाला.... घाबरून राहते मी आजकाल, भिऊ नकोस असं सांगते मी ह्या भित्र्या मनाला..... का कुणास घाबरत आहे हे मन समजेना, कुठे हरवलाय तो आत्मविश्वास शोधू कुठे कळेना.... वादळ उठ्लय मनात, मळभ चढलाय मनावर, वाटलं होतं पहाट नवीन ही आणेल आनंद ह्यापुढे आयुष्यभर!! आशा करते काळे ढग मनावरचे पळून जातील एक दिवस, सुंदर पहाट आणेल आनंद पुन्हा एक दिवस!!!

बॉम्बस्फोट झाला.....

लागली ओढ़ घराची, पटापट कामं आटपायची.... घरी निघाले सगळे घाईघाईने, गर्दीतून वाट काढू लागले.... कधी एकदा आपल्या घरी जाईन, मस्त गरमागरम जेवण जेवीन..... आपल्या लोकांमध्ये बसून, आरामात गप्पा मारेन..... आनंद हा मनात असताना, धडाम् असा आवाज कुठून आला कळेना..... लोकांची धावपळ, घाबरून जीव वाचवायला सगळी पळापळ..... एका क्षणात काय घडलं काहीच समजेना, बॉम्बस्फोट झाला हे मनास पटेना..... काय चूक त्या साध्या लोकांची, रक्तबंबाळ होऊन पसरली रक्ताची रांगोळी..... का म्हणून निष्पाप जीवे जाती अशी, अमानवी कृत्याला पडती मृत्युमुखी.... रोजची धावपळ चालूच असते जगण्याची, नकळत अश्या घटना डोळ्यासमोर घडती..... वाढती महागाई, वाढता भ्रष्टाचर, वाढती काळजी, ह्यात फक्त गरीब मध्यमवर्गीयांचा जातो बळी..... कधी होणार शहानिशा ह्याची, की ह्यातही शासन राहणार हलगर्जी...... बॉम्बस्फोट आहेत आता आयुष्यातील एक भाग, नाही सहन करणार, आता मनात बसला हा राग!!!!

फक्त आपण!!!!!!

डोळ्यात अश्रू, पण चेहृयावर हसू... मनात खूप वादळ, पण जीवनात चालू नेहमीची पळापळ.... एकांतात येतात तुझ्या आठवणी, लोकांच्या गर्दीत मी वाट पाहते फक्त तुझी..... तुझ्याविना जगणं खूप कठीण झालय, पण तू राहू शकतो माझ्याविना हे लक्षात आलय.... मनात नेहमी तो विश्वास राहील, कधी ना कधी कुठेतरी चुकून तू भेटशील.... तुला सद्य्व आनंदी पाहायचं आहे मला, तू नसला माझ्या आयुष्यात तरीही नेहमीच जवळचा असशील मला..... त्या सुंदर आठवणी, निरंतर गप्पा, एक क्षण ही एकमेकांशिवाय असह्य करणारा, न बोलता समजणारे, एकमेकांना नेहमी हसवणारे, आपलं हे नातं आयुष्यभर लक्षात राहील मला.....

Mumbai, a city forgetting basic humanity......

Mumbai, a city full of life, happenings every moment, bright and dark alleys, a city messed up by its own people, a city with moments of joy and melancholy. Millions of people spread across this beautiful city have millions of varied nature people around. The moment you step out on the roads of Mumbai, you will enjoy every moment seeing the vibrant mixture around you. A city with a crowd boisterous, running ahead of time, working in a cliché manner every single day is a picturesque to watch around not just for photographers to capture them all, but for everyone staying in this huge city. The other day, Mom and me along with the other crowd of Mumbai were waiting at the bus stop for the most expected bus to a particular destination. The cabbies would not budge to take us to the place where we wanted to go so they left us no choice but wait for almost 30 mins. for the BEST transport. Finally seeing the red vehicle wading its way from the heavy traffic...

चंद्रास पाहूनी.....

पोर्णिमेचा चंद्र, शुभ्र टवटवीत दिसतो रात्री, लखलखता प्रकाश पाडतो त्या गदड अंधारी..   मन हे अगदी व्याकुळ होई त्या चंद्रास पाहूनी, शोधते मी रात्रभर त्यात आपल्या सुंदर आठवणी....

पावसात त्या......

वारा सुटलाय अगदी बेभान, पावसाची चाहुल देतोय हा प्रत्येक क्षण, हळूवार थेंब, मुसळधार पाऊस सोबत  आहे सुंदर आठवण. त्या पूर्वीच्या दिवसात पावसात भिजायचो आपण एकत्र सोबत, गारगार वारा, भीजलेले आपण, हातात हात धरून होतो शहारत. भीजलेला माझा चेहरा तुला खुणावत होता काहीतरी, एकमेकांच्या घट्ट मिठीत धरून ठेव असं खुणावत होतो दोघेही. पावसाच्या त्या ओल्या आठवणी नेहमीच असतात माझ्या ह्रुदयी, प्रत्येक पावसाचा थेंब मला चाहूल देतो सतत तुझी, त्या जुन्या आठवणी आणतात डोळ्यात नकळत पाणी.